Neriman Calap
YOKTU KİMSE
kucaklarken kent güz akşamlarını
güzel yanlarını alıkoydum yaşamın
birbirine açılan daracık sokaklarda
ayak seslerime düşerken yanan ışıklar
omuzlarımda yalnızlığın yıldız yükü
ben med diyorum cezire dönüyor günler
iki dal maranta kokusuyken avuçlarım...
- bir büyücü aldı gitti sihirli sözcüklerimi
arka odaya kilitledim/küf kokulu sandıklara
bağbozumu kokuna sarmaladığım
erguvan sabahları-
yosun kokuyordu gün doğumunda saçların
kil tabletlere tırnaklarımla kazıyordum
yeniden yarattığım yarının öyküsünü.
Yoktu kimse denizden sabaha dek geceyi toplayacak
Akşamı kucaklayan güzde soluklanıyordu kent...
"
**************
ÖĞRENDİM
-babama-
Yatsıdı sığmadığım limanlar
Mevsimler geçerken öylesine
Çocuksu düşlerimin yansısında
Bin yılların albenili yüzüydü
Akşamlara alıp gittiğim ardım sıra.
Kendime döndüğüm kapılarda
Karışırım deli rüzgârlara
Kanadında su damlası bir güvercin
Dolanır durur saçlarımda
Siner çayıma şiir kokusu
Unutulur günlerdir acıyan
Parmağımın sızısı. """
**************
ÖYLESİNE
Yatsıdı sığmadığım limanlar
Mevsimler geçerken öylesine
Çocuksu düşlerimin yansısında
Bin yılların albenili yüzüydü
Akşamlara alıp gittiğim ardım sıra.
Kendime döndüğüm kapılarda
Karışırım deli rüzgârlara
Kanadında su damlası bir güvercin
Dolanır durur saçlarımda
Siner çayıma şiir kokusu
Unutulur günlerdir acıyan
Parmağımın sızısı. "
**************
YÜREĞİMİ AÇTIM GÜNEŞE
Yıllara saldım özlemleri
Bir yol ayrımında
Sildi günlerin karasını yüreğim
Açtım perdeleri gün ışığına
Kır çiçeklerinde açar umudum
Düşlerim denizlerde
Uçurttum uçurtmamı bulutlu göklere
Tenhalarda bir ağacım
Yalnızlığımın kalabalığında
Umuda yürüyen insanlarla el ele
Karışıp gideceğim
Yeryüzü söylencelerine ""
"
**************
SEVDİM
yıldızlar kadar çok
yıldızlar kadar uzak sevdim
dalgalar yenildi duygularıma
rüzgâr taşıyamadı umutlarımı
günler düşbozumu/ geceler tılsım
ıslığımda acemi ezgiler
ürkek bir dizeyeydi
yüreğimde büyütüp mevsimler boyu
bezeyip sözcüklerle
yitik şiirleri betimledim
ben boşluğa fırlatılmış mekik
sırça sarayından kovulmuş ece
tüm güzel insanlar adına
defterimde bir menekşe kuruttum
"
**************
BİR MASALDI KİRAZ AYI
hüznümü toplardı bulutlar
-günaydının zemheri
giyinirken günün karasını
meltemler eserdi ansızın
-gülüşün kiraz ayı
serseri bir eğri adımlarımda
avuçlarımda kınalı bir aydınlık
dinlerdim tılsımlı balatlarını
tanımsız bir yanılgıda
uzaklığın bir meteor rüzgarı
göçmen kuşların gidişini
uykulu gözlerle anlattığın sabah
yüreğimin gök uçurumlarından
kehribar karlar düşüyordu sokaklara
kehanetler bildirirdi çocuksu yüzün
günlerin hüznüne açılan her ayrılıkta
gücenik yağmurlar yağardı dizelerime
yalnızlığımın dört mevsimine yazdım seni
saklı sesimin mor çığlığıyla
kimliksiz birikiyorum özlemin burçlarına
kiraz ayım/ gülüşünün sıcaklığı içimde
"
**************
Neriman Calap (Şair) :
1956, Trabzon doğumlu. Çocukluğu ve ilk gençlik yılları Artvin, Denizli, Malatya, Sıvas illerinde geçti. Niğde Eğitim Enstitüsü’nü bitirdi. Calap’ın yayımlanmış üç kitabı var: Güncemde İzdüşümü (Prospero yay. 1995), Akşamdı Dökülen(Karşı Yay. 1996), Rüzgâr Kanatlıydı Gece (Damar Yay. 1999) Kıyı, Damar,Şiirlik, Yeni Biçem, Düşlem, Ardışkuşu gibi dergilerde şiirleri yayımlandı. Evli, iki çocuk annesidir. |
